تعریف ریسکهای حسابرسی و بررسی آن
تعریف ریسکهای حسابرسی و بررسی آن ازجمله اطلاعاتی است که باید هر شخصی در این حوزۀ کاری از آن مطلع باشد. ریسک کردن و پیشرفت دو عامل اصلی در این زمینه هستند. دقت داشته باشید.
پاسخ پرسش های زیر را با مطالعه این مقاله می توانید بدست آورید.
تعریف ریسک در حسابرسی چیست؟
ریسک نوع الفا چیست؟
ریسک نوع بتا چیست؟
ریسک داخلی چیست؟ ریسک کنترلی چیست؟
در هر شغلی تعریف ریسک ممکن است کمی متفاوت باشد. برای مثال: اگر شخصی با از دست دادن امکانات یا شرایطی نتواند شرایطی بهتر و مساعد تری را بدست بیاورد او دچار ریسکی اشتباه شده است.این موضوع در حسابرسی کمی متفاوت بوده و شکلی آینده نگر دارد.ما در این بخش میخواهیم به بررسی و تعریف ریسکهای حسابرسی پرداخته و آن را به طور مفصل شرح دهیم. با ما تا پایان این مقاله همراه باشید.
تعریف ریسک در حسابرسی
باید گفت تعیین ریسک حسابرسی یکی از مهم ترین وظایف یک حسابرس داخلی یا مستقل است. تعریف ریسک حسابرسی به معنی آن است که حسابرس داخلی نتواند درک درستی از شرایط و گزارشها داده شده بدست آورد. در چنین شرایطی او توان اصلاح تحریف پیش آمده در گزارشها را نداشته و در نهایت به ضرر مجموعه عمل میکند. تعیین ریسک در حسابرسی یکی از سرنوشت سازترین فرآیندهایی کاری این حوزه است.به همین علت حسابرسان داخلی با تجربه و خبره در بررسی تک به تک گزارشهای مالی و حقوقی دقت عمل زیادی میکنند. به طور کلی شکل ریسکها در حسابرسی به دو حالت اصلی تقسیم میشوند. این دو مدل کلی عبارت اند از:
- ریسک نوع آلفا( رد نادرست)
- ریسک نوع بتا (پذیرش نادرست)
ریسک نوع آلفا : در این شکل از حسابرسی تمامی گزارشات درست بوده و هیچ شبهه ای در آن وجود ندارد. در چنین مواردی شخص حسابرس نظریههای غیر معقولی ارائه داده و سعی در گمراه کردن یا کارشکنی در روند جاری را دارد. در چنین شرایطی حسن نیت، عدم کارایی صحیح و صرفۀ اقتصادی حسابرس مورد قضاوت جدی قرار میگیرد.
ریسک نوع بتا : در این شکل از ریسک تمامی شواهد نشانگر اشتباهات کوچک و بزرگ در گزارشات هستند. اما علی رغم تمامی این اشتباهات حسابرس تمامی گزارشات و صورتهای مالی را درست و بدون غلط در نظر میگیرد. در چنین مواردی اثر بخشی حسابرس و توان کاری او ناکارآمد تصور میشود.
به دو دلیل گفته شده ای که ممکن است از یک حسابرس سر بزند افراد خبرۀ این حوزه روندی استاندار و کارآمد برای نظر دهی و بررسی موارد گوناگون تدوین کرده اند. این روشها باعث میشوند ریسکهای حسابرسی به حداقل رسیده و حسابرس داخلی با اطمینان هر چه تمام تر بتواند نظر خود را نسبت به گزارشهای تسلیم شده و آیندۀ کاری و مالی شرکت بیان کند. در ادامۀ این مقاله به این روند میپردازیم.
بهترین روند برای کمترین ریسک
سه راهکار مهم در استاندارد سازی حسابرسی
اگر شخصی بخواهد کمترین میزان خطا را در این حوزه داشته باشید ابتدا باید به تعریف ریسکهای حسابرسی کاملاً آگاه باشد. بعد از درک درست این موضوع میتواند روالی استاندارد را در پی گرفته و کار خود را به بهترین حالت ممکن و کم خطر ترین روش انجام دهد. برای این کار باید به ۴ مرحله در روند کاری خود وفادار باشد. هر کدام از این مراحل باعث میشوند کار یک حسابرس داخلی دقیقتر شده و دچار اشتباههای کمتری شود. این روند در طول سالها تجربۀ بهترین حسابرسها تدوین و منتشر شده است.
- طراحی حسابرسی ( باید گفت پایه و اساس تمامی کارهای مفید یک حسابرس در همین مرحله شروع میشود. حسابرس در این مرحله باید به شناخت دقیق حوزۀ کاری محول شده به او مسلط شود. این موضوع شامل تمامی روندهایی میشود که ریسک خطا در حوزۀ کاری شخص را کاهش دهد.)
- ارائۀ برنامه ( در نظر گرفتن برخی از بهترین تکنیکها برای حسابرسی دقیق و رسیدن به هدف اصلی مد نظر)
- اجرای برنامههای در نظر گرفته شده ( به معنی جامۀ عمل پوشاندن به تمامی تکنیکهای در نظر داشته و بررسی تک به تک موارد مهم در حسابرسی و بررسی گزارشها)
تشریح ریسک حسابرسی
برای آن که با تعریف ریسکهای حسابرسی به طور کامل آشنا شوید باید ابتدا اجزای اصلی آن را بشناسید. از جمله اجزای اصلی ریسک حسابرسی را میتوان به ریسک ذاتی، ریسک کنترلی و ریسک عدم کشف دسته بندی کرد. دانستن ریسکهای حسابرسی کمک بزرگی برای یک حسابرسی به شمار میآید. تنها با شناخت و درک درست از نقطه ضعفهای احتمالی است که میتوان در این حوزه کمتر دچار اشتباه شد. به همین دلیل درک انواع ریسکهای حسابرسی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
ریسک ذاتی:هر گونه فعالیتی با هر قصد و نیتی در نهایت میزانی از ریسک پذیری را نیاز دارد. خریدن ملک، خرید معدل، انتخاب شغل، ماهیت حسابهای بانکی شرکتها و نهادهای مالی و کاری هیچ کدام از این قاعده جدا نیستند. برای مثالهای دیگر میتوان بلوکه بودن پول و در گردش نبودن آن را هم در دستۀ ریسکهای زیاد اقتصادی در نظر گرفت. به طور کلی هر گونه فعالیت مالی که در طی زمان بتواند منجر به ضرر یا سود شود را میتوان ریسک پذیری در نظر گرفت. معمولاً تمامی ریسکهای یک شغل یا فعالیت را در همان مرحلۀ آغاز کار در نظر میگیرند.
این کار باعث میشود کارهای نو پا تاحد زیادی از ضرر و زیانهای احتمالی در امان بمانند. در ضمن این شکل از بررسی باعث رشد بیشتر شرکتهای بزرگ شده و پایههای روند کاری آنها را تا حد زیادی محکم میکند.
ریسک کنترلی: یکی از مهم ترین منابع اطلاعاتی که میتواند روند سود دهی یا ضرر یک نهاد کاری یا مالی را تعیین کند حسابرسی دقیق، گزارشهای صادقانه و البته واقع گرایانه است. صحت و قابل اعتماد بودن به گزارشهای مالی به مدیران و شرکای اصلی کسب و کارها، این امکان را میدهد که بتوانند تا حد زیادی آیندۀ شرکت و روند جاری آن را به درستی برنامه ریزی کرده و از خطرات احتمالی دوری کنند.
به هر میزانی که این بررسی و کنترلها بهتر و دقیق تر باشند برداشت تصمیم گیرندگان نهایی دقیق تر بوده و نهاد مالی یا کسب وکار مذکور پیشرفت بیشتری را تجربه میکنند.ری
ریسک عدم کشف:در برخی از موارد ممکن است یک حسابرس نتواند روندی دقیق واستاندار برای بررسی گزارشها و ماندههای مالی تدوین کند. این موضوع موجب میشود حسابرس نتواند به درستی کار مورد نظر خود را انجام داده و برخی از تحریفهای احتمالی در حسابها نا مشخص میمانند. این سهل انگاری در حسابرسی به دلیل عدم دقت لازم و رعایت نکردن استانداردهای کاری را در حسابرسی (ریسک عدم کشف) نام گذاری کرده اند.
پاسخ دهید
میخواهید به بحث بپیوندید؟مشارکت رایگان.